Τρίτη 30 Ιούνη, Δημήτρη Κουτσιαμπασάκου, ΗΘΟΠΟΙΟΙ: ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΣΠΟΥΔΗΣ

Την Τρίτη 30 του Ιούνη, όπως είχαμε προαναγγείλει, ξεκινάμε την περιπλάνησή μας, στον όμορφο κόσμο της μεγάλης οθόνης, με την ταινία του Δημήτρη Κουτσιαμπασάκου, ''Ηθοποιοί: Ημερολόγιο Σπουδής''.

Λίγα λόγια για τον σκηνοθέτη.

Αιτία για να αναζητήσω κάποια περισσότερα στοιχεία γι’ αυτόν, υπήρξε το film του ‘’Μανάβης’’, που παρακολούθησα πριν από 2 χρόνια σε μια προβολή. Το θέμα του film, ήταν τόσο απλό, αλλά η προσέγγιση τόσο ώριμη και καλή, που νομίζω πως δύσκολα θα την ξεχάσω, όχι μόνο εγώ αλλά και οι υπόλοιποι θεατές. Δεν είναι τυχαίο, που αυτό το λυρικό –έτσι θα το χαρακτήριζα- οδοιπορικό, απέσπασε το βραβείο Κοινού στο 15^ο φεστιβάλ ντοκυμαντέρ της Θεσσαλονίκης. Ο Δημήτρης Κουτσιαμπασάκος, φαίνεται να είναι καλός μάστορας στο είδος και τολμώ να πως πως δεν είναι τυχαίο, αφού οι σπουδές του, αποτελούν εγγύηση γι αυτό. Γεννημένος το 1967 , σχεδόν μαθητής ακόμα, συμμετέχει σαν ηθοποιός στην Θεατρική Ομάδα του Βόλου, ενώ ταυτόχρονα ετοιμάζετε για το μεγάλο άλμα, κάνει εντατικά μαθήματα Ρωσικών. Έτσι το 1989, μετά από εξετάσεις που δίνει και περνάει με επιτυχία, γίνετε δεκτός στο τμήμα σκηνοθεσίας του Πανρωσικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου της Μόσχας, της παλαιότερης κινηματογραφικής σχολής στον κόσμο, ιδρυμένης μόλις δύο χρόνια μετά την Μεγάλη Σοβιετική Επανάσταση και αποφοιτά με άριστα πέντε χρόνια μετά, έχοντας στα χέρια του το πολύτιμο πτυχίο σκηνοθεσίας, κινηματογράφου και τηλεόρασης.Επιστρέφοντας,παράλληλα με τις κινηματογραφικές του δουλειές, ξεκινάει να διδάσκει υποκριτική κινηματογράφου, σε διάφορες δραματικές σχολές, ενώ από το 2004 μέχρι και σήμερα διδάσκει είτε στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, στο τμήμα Πολιτιστικής Τεχνολογίας, είτε στο Αριστοτέλειο της Θεσσαλονίκης, στο τμήμα κινηματογράφου.

Λίγα λόγια για την ταινία. Δεν ξέρω πόσο έξω θα έπεφτα, αν ισχυριζόμουν πως το film αυτό, έχει και στοιχεία από τις προσωπικές εμπειρίες του σκηνοθέτη ή κυρίως τέτοια. Το σίγουρο είναι πως καταπιάνεται με ένα θέμα, που άσχετα με το που διαδραματίζεται, μας αφορά όλους. Ο σκηνοθέτης, με την ματιά του καλλιτέχνη αλλά και του δάσκαλου, παρακολουθεί την τρίχρονη πορεία των μαθητών μιας δραματικής σχολής, στην προσπάθειά τους να γίνουν ηθοποιοί, αλλά και να διεκδικήσουν μια θέση, θα το πω κυνικά, στην οικονομική ζωή του τόπου. Οι ίδιοι οι μαθητές, αφηγούνται απ’ ευθείας μπροστά στην κάμερα, με απόλυτη ειλικρίνεια, πότε σοβαροί, πότε γελώντας και πότε κλαίγοντας. Το ίδιο το film, ο σκηνοθέτης του, επιδιώκει να είναι μια ζωντανή μετάδοση θα λέγαμε με όρους τηλεοπτικούς, νέων παιδιών, που εκπαιδεύονται και ταυτόχρονα ανησυχούν για το μέλον!

 Καλόντας σας να την απολαύσετε μαζί μας, θα ήθελα να σημειώσω μια κριτική σχετικά με το film. ‘’Μπορεί το νέο ντοκυμαντέρ του Δημήτρη Κουτσιαμπασάκου να είναι λιγότερο σύνθετο ή πρωτότυπο από τον πολυβραβευμένο ‘’Μανάβη’’ του, αλλά έχει το πλεονέκτημα της νιότης!’’